ඌ අදහන්න වටින කොල්ලෙක්.මං වගේම හිත හොද එකා..!!

අපේ පොඩි එකා මට වඩා අවුරුදු පහක් බාලයි.වෙලාවකට ඒකා මහා වාතයක් ඒත් වෙලාවකට හිතෙනවා එහෙම නෑ කියලත්.නංගි මා එක්ක ෆිට් නිසා මං  නංගි එක්ක ඕනේ එකක් කියනවා ඒත් මල්ලි එක්ක කියන්න පුළුවන් දේවල් අඩුයි.ඌට දෙයක් කියන්න කලින් දෙපාරක් හිතන්න ඕනේ ඒත් අනේ මන්දා ඌ හරි අමුතුයි තේරුම් ගන්න අමාරුයි.පොඩි කාලේ ඌට බැන්නොත් සමහර වෙලාවට අඩාගෙන දුවනවා ඒත් සමහර වෙලාවට කැති මන්න උස්සන් ගේමට එනවා.ඌත් නිකන් නුවර කාලගුණේ වගේ

ක්‍රිකට් කියන්නේ යුද්ධයක් නෙමෙයි බොලව්!!!

මචං ඉන්දියා,

 උඹලා

ඊයේ දින්නත් පරාදයි බං

 බලපන් 

උඹලා පැරදෙද්දී 

ලෝකේ කොච්චර 

උන් සන්තෝස උනාද? 

පකිස්තාන්කාරයෝ එක්ක 

අපිත් උඩ පැන්නා 

කෝලි.... 

උඹ ඇඩුවට

 අපිට දුක හිතුනේ නෑ 

මචං 

ක්‍රිකට් වලට 

කොච්චර දක්ෂ උනත් වැඩක් නෑ 

මහත්මා ගති නැත්නම් 

හිතන්න එපා 

අනිත් උන් ඔක්කොම 

තමුන්ට වඩා පහත් කියලා 

කොච්චර දින්නත් 

උඹලා පරදින දවසක් එනවා 

අන්න එදාට 

උඹලාට 

ගොඩා......ක් රිදෙයි

ඒකෙ අමාරුව ඊයේ දැනෙන්න ඇති 

මිනිස්සුන්ට 

ගරු කරන්න ඉගෙන ගනින් 

එතකොට

අනිත් උනුත් 

උඹලාට ගරු කරාවි 

දුකේදී ලග ඉදිවී 

උඹලගේ ජයග්‍රහණ වලට 

වටිනාකමක් ලැබේවි 

ක්‍රිකට් කියන්නේ 

යුද්ධයක් නෙමෙයි 

බොලව්!!!  

මගෙ ස්වීටි කෙල්ල තැඹිලි ගෙඩිය රත්තරං........

දැන් ටික කාලෙකට කලින් සිරා සින්දුවක් ඇහුවා.ඒක පොඩි බජව්වක කියන එකක් ,මං ඇහුවේ රේකොඩින් එකක්.ඒත් ඒක කොලිටි නැති උනාට beatඑකයි පද ටිකයි පට්ටෙට සෙට් උනා.ඕක ඉතින් ඒක නිසම බෝඩිමේ වැඩිපුරම ඇහෙන සින්දුවක් වෙලත් තිබ්බා කාලයක්.අපේ උන් සෙට් එකටත් සින්දුව හොදට සෙට් වෙලා තිබ්බේ ඉතින් ඒක නිසා මං කොච්චර පට්ට ගැහුවත් එකෙක් වත් කිසිම කුණු කතාවක් කිව්වේ නෑ.

දර්ශනීය මන්න පාර.....

 මාස දෙක හමාරකට විතර පස්සේ ගෙදර ආවා,කාලෙකට පස්සේ බඩට සහ හිතට සැප හම්බ වෙනවා,අම්මගේ කෑම කන්න වෙන්නෙත් කාලෙකින් නේ.කොහොම උනත් මං ගෙදර ආවහම දවසේ කෑම වේල් ගණන කොහොමත් 5ක් හරි 4ක් හරි වෙනවා.ඉන්න දවස් තුන හතරට බඩට පුළුවන් තරම් සැපක් දෙන්න එපැයි.ගෙදර ඇවිත් වත්තේ ඇවිද ඇවිද ඉද්දි මට පරණ සිද්ධි ගොඩක් මතක් උනා,පුංචි කාලේ සුන්දර මතක ආයේ හොල්මන් කරන්න පටන් ගත්තා හිත ඇතුලේ.ඉතින් එක නිසාම ඒකාලේ උන සිද්ධියක් අද පොස්ට් එකට දානවා කියලා හිතුනා.

කතා කලාට කවුද කියලා නිච්චියක් නෑ

මේ දවස් ටිකේ වැඩිපුර කලේ අපේ ෆීල්ඩ් එකේ ඉගෙන ගෙන රස්සා කරන උන් ගැන හොයලා උන් එතනට ගියේ කොහොමද,කොච්චර කල් ට්‍රේනින් හිටියද?දැන් තත්වේ කොහොමද?අපිත් උන්ගේ ගානටම ඉගෙන ගත්තම අපිටත් කොයි වගේ රස්සාවක් හම්බවෙයිද කියන එක.ඉතින් එව්වා ගැන අහද්දී වැඩ කරන්න තියෙන ආසාව වැඩි වෙනවා,හිතට අමුතුම හයියක් එනවා.

"අම්මේ,තාත්තා ආයේ එන්නේ නැද්ද?"

උඹ 

ඒ හඬට පෙම් කලා

ඒ ආදරේ හොයන් ගියා

ඒක නොලැබුන තැන

උඹට මතක් උන

එකම 

උත්තරේ තමා මරණේ,

ඔව් 

උඹ මැරුණා 

ඒ අසරණ බිරිදක් සහ

දරුවෝ දෙන්නෙක් ලෝකේ තනිකරලා,

මැරෙද්දි

හිතෙන්න ඇති ඒකෙන්

ප්‍රශ්නේ විසදුනා කියලා,

උඹේ ප්‍රශ්න ඔක්කොම නම් විසදෙන්න ඇති

ඒත් උඹ ගියේ 

අනිත් උන්ට ප්‍රශ්න ගොඩාක්

ඉතුරු කරලා

අර අසරණ අම්මගෙන් 

පොඩි උන් දෙන්නා 

තාත්ත කොහෙද ගියේ කියලා අහද්දී 

එකීට දෙන්න තියෙන උත්තරේ මොකද්ද?

පොඩි උන්

ලොකු උන කාලෙක

උන්ගේ යාලුවෝ තාත්ත ගැන අහද්දී 

උන් දෙන උත්තරේ මොකද්ද?

තාත්තා අහවල් සිද්ධිය නිසා

මලා කියලා කියන්නද?

උඹ 

මහා ආර්ත්මාර්ථකාමී නිවටයෙක් බං 

කොහෙවත් යන වෙන

ගෑනියෙක් ගැන හිතන්න කලින් 

අඩුම  තරමේ අර පොඩි උන් දෙන්න 

ගැනවත් හිතන්න තිබුනා ..............

ප.ලි :- http://www.lankadeepa.lk/index.php/articles/65270  මෙන්න මේ news එක දැක්කම මට හිතුන දේ ලිව්වේ මෙහම.අද ලංකාදීප පත්තරේ තව විස්තර තියෙනවා මේ ගැන .

පයිරට්ස් ඔෆ් ද කැරිබියන් පස් වන මණ්ඩලයේ තිරගතවූ වගයි ...!

අපේ බෝඩිමේ ඉන්න ඔක්කොම වගේ ෆිල්ම් පිස්සෝ.ඉස්සර සමහර දවස් තිබ්බා එක දිගට එකම ෆිල්ම් සිරිස් එක බලනවා.ඒ බලන්නේ කාමරේ හොදට කළුවර කරලා ෆිල්ම් හෝල් එක වගේ හදලා තමා.ඉස්සර නම් ෆිල්ම් එකක් හම්බ උන ගමන් කට්ටිය ඔක්කොම සෙට් වෙලා එක පාර තමා බලන්නේ .මොකද නැත්නම් අන්කල්ගේ මුණ පළුවක් නැති බෙරේ වගේ වෙනවා නේ ලයිට් බිල දැක්කම.