ඇය තුරුලේ ..

හීනී කොන්ක්රීට් 

තීරු අතරින්

සුසිනිදු මදනල 

සර සර හඩ 

නංවමින් රිංගාවිත් 

අවුරුදු තෑග්ග..!!!!

උදේ පාන්දරම ඇහැරුනේ නිදිමත නැති නිසා නෙමේ.මහා මේරූ පර්වතේ ඇග උඩ තියලා තියෙන තරම් බරක් දැනුන නිසා.ඇහැරුනාම තමා දැනුනේ මහා මේරූ පර්වතේ නෙමේ එක  අජරාමර චූ බරක් කියලා.ඇද පුරා විසිරිලා තිබ්බ  සරමේ ගැටේ එකට එකතු කරලා ගැටේ ගහන ගමන්

දුවපල්ලා හෙවත් තවත් ගස්ලබු කතාවක් ....!!!

කාලෙකින් ආවා මේ පැත්තේ.ඉතිං කට්ටියට කොහොමද?පහුගිය දවස් වල අලුත් බ්ලොග් එකක් පටන් ගෙන තිබ්බා මඩවල කියලා.ඒකේ මුලික අරමුණ බ්ලොග් ලියන අය චැට් එකට අල්ලන් පොඩි මඩ පාරක් ගහන එක.ඒකට මුලින්ම සෙට් වෙලා තිබ්බේ සෑම්.ඒක ලියන්නේත් මඩයා කියලා එක්කෙනෙක් හැබැයි ඒ මඩයා මේ මං මඩයා නෙමේ.

හොස්ටල් ජිවිතේ 01

2001 පෙබරවාරි 07 ඒ කියන්නේ හරියටම මීට අවුරුදු 13 කට කලින් දවසක.......................හරියටම හවස 3ට ඇඹිලිපිටිය ටවුන් එකෙන් පිටත් උන ලංගම බස් එකේ පිටිම පස්ස සීට් එකේ අම්මගේ තාත්තගේ මැද්දට වෙලා තුරුළු උන පුංචි කොළු ගැටයෙක් එයාගේ ජීවිතයේ තීරණාත්මක ගමනක් ආරම්භ කලා.එදා ආදරෙන් අම්මගේ තාත්තගේ තුරුලේ ආව එකා එදා ඉදන් අද වෙනකං ජීවිතේ වැඩිම හරියක් ගතකලේ තනියෙන්.ගමන පිටත් වෙද්දී සතුටින් ඉපිල්ලිලා  ආවට 8 වෙනිදා හවස් වෙද්දී තමා බරපතල දැනෙන්න පටන් ගත්තේ.

ශ්‍රී පාද වන්දනා................!!!!!!!!!!

කාලෙකට කලින් ලස්සන ලෝකයක් තිබ්බා මඩයාගේ ලෝකය කියලා.ඒකේ අයිතිකාරයාගේ උනන්දුවක් නැතිකම හා වැඩ වැඩි කම නිසා ඒ ලෝකේ පාලුවට ගියා මකුළුදැල් බැදුණා පෙරේතයෝ කුම්භාණ්ඩයෝ අරක්ගත්තා.එහෙමයි කියලා ඒ ලෝකෙට කැමති අය ඒ ලෝකෙට සැරෙන් සැරේ ගොඩ වෙලා ගිහින් තිබ්බා ලෝකේ ආයෙමත් පුරුදු තත්වෙට පත් වෙලාද බලන්න.

අයියේ කොමඩු නැද්ද?

පහුගිය දවස් වල පොඩි ටීවී සිරිස් දෙකකට හිත ගිහිං තිබ්බා.එකක් තමා prison Break අනිත් එක තමා ජාතිකේ යන ඒලෙවල් ඉවරයි.ඒලෙවල් ඉවරයි නම් පට්ටයි.ඒක මෙගා එකක් උනාට අනිත් මෙගා තරම් පජාත නෑ.අනිත් එක ඒකෙ ඉන්න උන් රඟපානවා කියලා දැනෙන්නේ නෑ ඒ තර

මහා සංචාරය හෙවත් අතරමං වීම....!!

අමාරුවෙන් අටවා ගත්ත බ්ලොග් එක පාලුවට යන එක වාවන්නේ නැතත් මට ඒක පාලුවට යන්න දෙනවා ඇරෙන්න වෙන කරන්න දෙයක් තිබ්බේ නෑ.විභාහගෙන් පස්සේ නිදහස් වෙයි කියලා හිතුවත් කිසි නිදහසක් තිබ්බේ නෑ.අම්බනෙට ඔෆිස් එකේ වැඩ සෙට් උනා පහුගිය දවස් වල රට වටේ ඇවිද්දා.මේ දවස් වලත් අම්බානට වැඩ උදෙන්ම සයිට් ගිහින් රෑ වෙලා තමා සයිට් එකෙන් එන්නේ.ඒත් බ්ලොග් ඒක අතැරලා දාලා ඉන්න හිත දෙන්නේ නැති නිසා මේ පැත්තට ආවා.